April/mei
Hallo allemaal, ja het is inmiddels half mei als ik dit schrijf, maar we hebben het echt druk en de tijd vliegt voorbij, zou dat een goed teken zijn ? Werkelijk we hebben de tijd van ons leven.
Soms zoals vandaag moeten we wat gas terugnemen want dan zijn we te moe. Dat komt mede doordat we nu in de grote regentijd zitten en de vochtigheidsgraad zo hoog is dat je huid eigenlijk de hele dag nat is, dat is soms pijnlijk en niet echt prettig. Niet alleen wij hebben daar last van, maar ook de Surinamer, die loopt met een klein handdoekje om zich regelmatig af te drogen.
Mijn buurvrouw uit Nederland is plotseling 10 dagen op bezoek gekomen, was erg leuk en zij bracht heerlijke Asperges mee, die mijn vriendin Suze had gekocht en keurig verpakt had, zodat de buurvrouw ze alleen maar in haar koffer hoefde te leggen om ze met ons en vrienden heerlijk op te eten.
Ze waren dan ook werkelijk verrukkelijk.
De knolbegonia die ik van mijn buurvrouw Gwen heb gekregen komen nu langzaam op.
We hebben zoals jullie kunnen zien van alles foto's gemaakt, die wij met Engelse tekst gaan plaatsen zodat alles ook voor vrienden en familie die niet in Nederland wonen is te volgen.
Wij hebben leuke dingen met Gwen gedaan, zoals een Vlinderkwekerij bezocht, wat zeldzaam mooi is Wakoeri waar Gwen het water te koud vond, maar uiteindelijk bezweek ze toch. Een dagje naar Jodensavanna een uurtje rijden, dan met de pont over de Suriname rivier oversteken bij Carolina liep anders dan verwacht. De pont die ingezet was omdat er een boot 2 jaargeleden een peiler van de brug had stuk gevaren en de brug deels was ingestort, was helaas de vorige week ook de boot kapot gevaren een gat in de bodem. Jammer dat niemand iets kon zeggen over het wel of niet maken van de boot en wanneer. Dan maar weer terug naar Paramaribo waar wij ijs hebben gegeten. Iedereen weet wel ergens een ijssalon waar je lekker ijs kan eten, ik ook en toch heb ik bij Spanhoek echt ijs gegeten onvergetelijk .
Lilly Duijm van de Joodse Gemeente moest op de plantage Werk en Rust zoeken naar graven uit 1800. De eigenaar vroeg of ik het leuk vond om mee te komen dan zou ik een rondleiding krijgen en natuurlijk heb ik dat gedaan. Carole is met Gwen naar Groningen en Saramacca gegaan dat is een uurtje het binnenland in, zij hebben daar bakka bana's gegeten wat erg lekker is volgens Carole als ze warm zijn.
WERK EN RUST
De plantage is een gedeelte van een schiereiland en is 60.000 ha groot. De eigenaar is daar 31 jaar geleden begonnen met het droog maken van het moeras op een natuurlijke manier, er zijn geen auto's op het eiland en het is een half uurtje varen van Paramaribo. Hij vertelde nog 11 jaar nodig te hebben om het volledig droog en vruchtbaar te krijgen.
Nu grazen er 7500 koeien is er kippenfarm,kippenvoerfabriek en een zeer grote garnaalkwekerij.
Alle machines hebben zij zelf moeten ontwerpen en bouwen o.a voor de drooglegging waardoor zij op het vaste land een machine fabriek hebben gebouwd, een cementfabriek,schepen ontwerpen en bouwen een eigen slachterij hebben en bijna elke slagerij in Suriname voorzien van rundvlees.
Zijn werk wordt tot nu toe wereldwijd geëerd, dat is in zijn Keuken [kantoor ] te zien.
De graven hebben we gevonden, er zijn ook foto's gemaakt die krijg ik nog. Gelukkig had ik muggenspray met 50% Deet anders word je opgegeten door de muggen en die zijn daar zeer groot.
Niemand moet meer zeggen dat er in SU geen tijgers zijn, die zijn er wel degelijk alleen niet meer in grote getale. Op de plantage werd ik gewezen op de enorme pootafdruk van een Poema.
Op het nieuws liet men die dag zien dat er een jonge Ocelot was gevonden, helaas doodgereden.
?
De dag begon om 05.30 uur en om 14.00uur stapte ik werkelijk doodmoe van de boot en had maar 1 gedachte douchen en slapen. Ja en dan hoor je ineens iemand zeggen; 'Is dat niet Lena de gastvrouw van Beth Shalom 'eerst liep ik voorbij tot het tot me doordrong . Grappig daar stond Cecil een ex collega van me. We hebben even met elkaar gesproken maar in mijn moeheid vergeet ik haar te vragen hoe ik in contact met haar kan komen, jammer maar wie weet. Dat was het einde van een mooie dag.
Leentjes verjaardag
Mijn verjaardagsfeest was SUPER . Iedereen die voor mij belangrijk is in Suriname was er.
Sommigen moesten meer dan een uur terugrijden in het donker.
Ik had hen gevraagd om met mij en Carole een hapje te komen eten bij Zus en Zo.
Ik had een verrassing voor ze, te weten een film over Lieve Hugo.
Deze flim was een ode aan de te vroeg overleden artiest Hugo vanuit het Concertgebouw in Amsterdam door Surinaamse en Nederlandse artiesten. Het was voor iedereen jeugdsentiment, ook voor mij. Onbekende bezoekers van het restaurant kwamen erbij staan, het werd een groot zang en dansfestijn.
Het feest was in de tuin van Zus en Zo waar natuurlijk geen dak op zit anders was het eraf gegaan, werkelijk geweldig en op zo'n moment wens je dat je kinderen bij je zijn.
Als verrassing kreeg ik de film cadeau van Carole voor mijn verjaardag.
Daarna ging de buurvrouw weer huiswaarts en de eerste handenarbeidles ging van start. Het begon met 16 deelnemers en nu soms 2, 3 of 6 personen. Iedereen start met het haken van een keppel, na uitleg hoor je ja dat ga ik thuis doen en de volgende week komen zij weer zonder 1 steek gehaakt te hebben met de mededeling dat zij alles steeds moeten tellen en dat is wel vervelend, laat het nog eens zien, kan het ook zonder dat tellen, NEE. Ook het borduren is een probleem want elke vrouw zegt ooooooooo dat kan ik wel, nee ik tel dat niet uit ik doe dat zo , volgende week begin ik met een Gallekleedje. Er wordt alleen niet gezegd welke volgende week ze bedoelen.
Een groot succes is de verkoop van o.a. keppels aan de toeristen, vooral de Amerikanen die met de cruise schepen Suriname aandoen zijn verrukt van de handmade keppels. Natuurlijk zit ik driftig te haken achter mijn stalletje en was binnen een uur uitverkocht, leuk hé.
De Bridgelessen, 2 tafels is een enorm succes. Er willen meerdere komen alleen kan ik dat niet aan.
Ik ben geen wedstrijdleider of wat voor bolleboos in het bridge dan ook,
maar doe het wel met heel veel plezier en het kost mij dan ook erg veel energie om zo min mogelijk fouten te maken. Elke Dinsdagavond is het hier volle bak. Er wordt heel veel gelachen en sommigen zijn fanatiek, hebben ook meteen een Bridge CD van Berry Westra besteld. Al met al hebben ze het allemaal erg naar hun zin en komen trouw, maar niet alle klokken lopen in SU gelijk.!
Met Koninginnedag was er een receptie bij de Nederlandse Ambassade waar het bestuur van de JGS was uitgenodigd met partner om o.a. haring te komen happen. Jammer er was geen plaats meer voor Carole en mij, dikke tranen maar niet heus.
s'Avonds trad o.a. de Dijk op in hotel Torarica, toegang gratis, sponsoring was volledig voor rekening van de Dijk, vind ik een compliment waard. Helaas kwam het optreden van de Dijk zelf pas om 12 uur in de avond en ik trok dat niet, mijn ogen vielen dicht. Carole alleen met Huub v/d Lubbe? op de foto, jammer voor Lena.
?
Het afgelopen weekend zijn wij naar Saramacca gegaan waar vrienden o.a. een Anthurium kwekerij hebben, wij hebben er een kookweekend van gemaakt. Werkelijk, ik heb echt hard gewerkt en wat denk je, is ‘savonds de hydrofoor stuk, dus |GEEN water, ja pannetjes water naar elkaar gooien, ook leuk. Pindasoep en twee soorten Pom gemaakt onder vakkundige leiding van Esther en Betty.
Familie en vrienden kwamen van heinde en verre om mijn kookkunst te proeven en gelukkig heb ik complimentjes gekregen. Carole heeft gekeken of ik goed oplette en of ik wel bij de les bleef.
Carole ,bedankt voor die steun. De honden hebben de tijd van hun leven gehad de hele dag buiten en vrij rond lopen alleen in de avond moesten zij aan de lijn te gevaarlijk.
Het volgende verhaal daar moeten jullie nog op wachten maar ik kan alvast verklappen dat wij een burenfeest gaan geven, er komteen vriend van Carole logerenen ik moet Moksalesie leren maken.
Tot de volgende story, Carole & Lena
Week 3 en 4
Week 3
Yes wij gaan in badpak naar White Beach met 2 vriendinnen en de hondjes we weten niet of dat mag maar dat merken we wel.
Onderweg gestopt in Domburg daar is de zondagmarkt met veel fruit en lekker eten.
Heerlijk eten en drinken meegenomen dus het feest kan beginnen.
Ja als je treuzelt dan zijn alle pinahutjes weg dus tevreden zijn met de laatste pinahut.
Heerlijk gezwommen, gekletst, ook met de hondjes gezwommen in de Surinamerivier. Rowan vond het heerlijk bij mij op schoot in het water totdat ze ging bibberen. Carole met Max het water in en oeps geen honden in de rivier is niet zo schoon hondjes in het water ! Huh wat niet schoon, mijn hond is schoon; 'Ja mevrouw dat zal wel maar eruit ' Jammer.
Carole laat de hele dag vol trots haar auto zien, elk hoekje en gaatje moet bekeken worden wat de dames dan ook zeker doen. Auto naar voren, naar achter uit de zon in de zon, eind van de dag tassen weg, PANIEK en we hadden ze nog wel volledig uit het zicht weg gedaan en afgesloten.
Oke het feest kan beginnen, wachten op de politie. Donita een vriendin van ons zegt dat het wel tot morgen kan durendat wachten, beter om er naar toe te gaan. Zo gezegd zo gedaan, op naar Domburg. Daar aangekomen alles uitgelegd rapport gemaakt, zegt een andere politieman; 'De dames moeten hier geen aangifte doen maar in Paranam'. Oke wij terug dan maar naar Paranam. Daar aangekomen weer alles verteld weer een rapport, 'Geloof mij er wordt niets overgeslagen' maar dames wij willen zien waar de auto heeft gestaan. Alle dames op weg met 4 politiemannen en er moet nog 1 politieman bijkomen, die wordt ergens opgehaald. Oke dames nu alles laten zien waar zaten jullie en waar heeft de auto gestaan. Niemand begrijpt er iets van, de auto heeft naast ons gestaan. Iemand komt op het idee om naar onze telefoons te bellen en te zeggen neem het geld, maar laat iemand weten waar jullie de tassen neerzetten, jullie hebben toch niets aan die papieren zo ook een sms gedaan en maar wachten.
Wij besluiten om 8 uur naar huis te gaan, natuurlijk pikkedonker, arme Carole met haar nieuwe auto in het donker, links rijden en tas weg. Na 20 minuten rijden het was erg druk, zien we zwaailichten achter ons. Alle auto's aan de kant, wij ook, maar ja de auto met zwaailichten was voor ons, ' Dames we hebben jullie tassen, omdraaien en terug naar Domburg'Geloof me het was net een film 3 politieauto's en wij er tussenin en iedereen maar naar ons kijken. Eenmaal aangekomen op het politieburo ja hoor daar stonden werkelijk onze tassen en geloof het of niet alleen onze telefoons en portemonnaie eruit met wat srd's, vreugde alom. Politie denkt dat het kinderen zijn geweest.Alleen maar complimenten voor de Surinaamse Politie, zij hebben werkelijk alles gedaan om ons te helpen. Het geeft veel romslomp, wij hadden alles al geblokkeerd, dus dat komt deze week wel aan de beurt. Hebben we wat te doen.
Week 4
Wel zoals jullie weten hebben wij wat formalitieten met banken af te handelen en daar moet je beslist geen haast mee hebben., De ABN-Amro vond dat Carole zelf op het bijkantoor haar verhaal moest komen vertellen, ik begon te zingen: 'Wordt wakker het zonnetje is al op' Nou het zal wel allemaal goed komen. Wat we steeds vergeten te vertellen is dat wij aapjes in onze achtertuin hebben gezien, zij komen meestal in de namiddag heel klein zijn ze en hebben hele lange staarten.
Heel gezellig met Jos en Dorothy gegeten hier in ons huis, zij hadden 15 jaar niet gebridged dus er moest gebridged worden, nou dat was echt lachenen zeer gezellig, dus wordt het 1x per week een avondje bridge. Lilly en haar dochter Daphne willen ook leren bridgen dus Carole en ik krijgen het druk.
Dan worden wij gevraagd om mee naar Brownsberg, Brokopondo te gaan. De zoons van Lilly [ Roger en Jacques een tweeling ] hebben een aantal safari, survival zaken 'TOMAHAWK' er moest een commercial opgenomen worden voor hun zaken, dus modellen en filmploeg die gingen mee.
Op weg naar Brownsberg eerst even langs de politie in Paranam gegaan om de aangifte op te halen maar die was nog niet klaar dus gaat u maar ergens wat eten daarna is het wel klaar. Ja hoor na een uurtje was het klaar maar wel volgende week nog naar Justitie om het te legaliseren.
Ons weekend kan beginnen . Het werd een super weekend. We waren met 14 man in de jungle boven op de berg Brownsberg daar kijk je uit op het stuuwmeer, onvoorstelbaar mooi. De weg er naar toe was goed totdat je een afslag kreeg om de berg op te gaan 18 kilometer maar!!!!, Regenwoud is regenwoud. Weleens mee gedaan met de Camel Trophy, nou wij wel, soms was ik wel een beetje bang maar Carole kan met recht trots zijn op haar auto.
Aangekomen dusuitladen. En dan de hut, 2 slaapkamers met stapelbedden en een stapelbed in de keukenkamer. Wie wil waar slapen, laat mij maar op het stapelbed in de keukenkamer slapen, Carole meteen 'Ja ik ook' Twee uurtjes per dag licht dat automatisch aan en uitgaat, werkelijk het was k(r)amperen in een huis, maar heel erg gezellig.
Het fotomodel is kampioen Tai Kwando, hoop dat ik het goed zeg, ik weet dat hij in maart in de Arena in Amsterdam zijn titel gaat verdedigen. De filmploeg daalde af naar de watervallen ,er zijn er velen maar dat was o.a.voor mij niet toe doen. Veel te zwaar vooral de terugweg. Ik kan echt geen uren klimmen in het slip en op boomstronken klimmen helaas geen conditie daarvoor. Carole vond dat zij dat wel had maar na een kwartier sloot zij zich toch maar bij ons aan, ons de dames van de fourage, we zijn met 5 dames teruggegaan naar de hut. De hondjes vonden het super alleen mijn kleine Rowan denkt echt dat ze de sterkste hond ter wereld is, echt gevaarlijk. Dan ineens Rowan zoek, ik in een toeval. Zoeken en ja hoor na 10 minuten zoeken staat ze te bedelen bij de receptie. Mevrouw 'honden zijn echt VERBODEN' voor hun eigen veiligheid, hun geur trekt tijgers aan, 'Tijgers, hier tijgers ' ja mevrouw goed opletten als het kan binnen houden en zeker niet meer loslaten laten lopen. Rowan opgetild en naar huis gedragen en oeps er schiet een slang van anderhalve meter lang weg, ik weet niet wie het meest schrok wij of de slang.
Weleens in een 1 persoons stapelbed gelegen met 2 hondjes vast in je bed, Carole wel, zij lag onder en de hondjes moesten vast want geen deuren, ja ik lag boven en dat kan je de hondjes niet aandoen. Dan is het bedtijd, proberen te slapen, die een in een hangmat,die op de grond alles door en over elkaar. Eindelijk sluimer ik een beetje en dan???? Wat voel ik een glad ding in mijn haar, het kriebelt, ik wil het weghalen maar ja dan glibbert er iets zo over mijn gezicht naar beneden, GILLEN. Honden blaffen iedereen wakker, niemand kon trouwens slapen.
Brulapen maken vooral snachts een hels lawaai op een gegeveven moment dacht ik dat ze boven ons hoofd zaten. De eerste dag hebben we wel brulaapjes gezien, maar je moet echt doodstil staan anders zijn ze weg. Hele mooie vogels, fluoriserende kikkers en zeldzame vlinders gezien en ook een junglekonijn, die lijkt op een klein varkentje. Iedereen was vergeten dat wij in het regenwoud aan het filmen waren, mooie plannen voor de 2 de dag helaas geen seconde droog geweest. Dan maar spelletjes spelen, eten en keten, volgende dag weer regen, niet erg we moesten toen naar huis. Het was een onvergetelijk weekend.
?
?
Week 1 en 2
Zoals jullie weten kan je ook in Suriname griep krijgen, waardoor Lena het Bar Mitzwah feest gemist heeft van de familie Azijnman.Ikben er wel naar toe gegaan en kwam aan toen het al afgelopen was, hier begint een dienst om 08.00 uur,ik kon meteen aanschuiven aan de Kiddoesj en heb daar kennis gemaakt met de nieuwe Rabbijn die met enige heren achter de Synagoge genoot van een zeer oude Ierse Whiskey. Maar feesten genoeg hoor, we zijn van het ene feest naar het andere gerold, 50-jaar surprise party, verjaardagspartijen, heel veel eten en dansen. Het handwerkclubje kan pas van start gaan inmaart. De Rabbijn vertrekt in maart en wil iedereen nu volpompen met zijn kennis.
We hebben de eerste 2 weken besteed aan het huis en formaliteiten, met hetlaatste zijn we echt nog niet klaar.Eindelijk, morgen wordt onze eerste badpakkendag dan gaan we met de Toyota Kruger, de hondjes en 2 vriendinnen naar White Beach. Lekker hangen in een hangmat en af en toe in het water zakken.
WEEK 2
WEEK 2
WEEK 2
Eerste week Suriname
Als alles zo gemakkelijk gaat als het lijkt, dan hebben we nooit een probleem, wij wel.
Zondagochtend Schiphol, foutje in de papieren van de hondjes, Carole en de hondjes bleven achter en arriveerden pas dinsdagmiddag. Ik heb de eerste 2 dagen bij Lilly Duijm geslapen. Op naar het Huis, helaas viel dat erg tegen. Zeer slecht onderhouden, dus moeten we echt ons beste doen om dit voor een jaar een beetje aangenaam te maken, wat we dan ook doen. Het duurt1 week voordat wijinternet hebben, nog6 wekenvoordat wij TV hebben. Wel hebben we al een auto gekocht, die komt woensdag. Verder zijn er nog formaliteiten waar we aan moeten voldoen en dat kost tijd. Dus nu eerst alles in orde maken en dan gaan wij jullie verrassen met mooie foto's en films. Wij hebben echt nog geen badpak gezien en het is 33 graden. Beste allemaal blijf ons volgen en tot de volgende keer.
C & L
SURINAME, MIJN WARME DEKEN
Het is alweer 5 jaar geleden dat ik voor het eerst werd uitgenodigd om naar Suriname te komen. Na ruim 3 heerlijke weken was er geen ontkomen meer aan, ik wil daar zijn.
Die heerlijke warme deken die ik omgegooid kreeg van de familie Dyum, Donk, Kerkhof en vele anderen, juist dat ene aangename stukje van mijn jeugd voelde ik weer.
Nu is het zover “Suriname here I come” Wat leuk is, is dat er een bridgevriendin
Carole Andriesse aangaf dit ook wel heel erg leuk te vinden. Van 2 maanden vakantie die zij voorstelde werd het voorstel om samen een jaar een huis te huren en natuurlijk gaan de hondjes Max en Rowan dan ook mee.Zo gezegd zo gedaan wij vertrekken 31 januari naar SU.
Ja en dan het regelen van visum tot het afsluiten van je telefoon, geloof me het is heel veel werk en we zullen zeker iets hebben vergeten, jammer dan. Deze laatste 2 weken zijn gevuld met lunchjes en etentjes met vrienden en familie.Voor mij is de laatste week volledig voor mijn kinderen en kleinkinderen. Wij hopen dat jullie ons gaan volgen via deze site. Ook kan je berichten achter laten, je email adres invoeren dan krijg je vanzelf bericht wanneer wij iets nieuws hebben gemeld. Natuurlijk is er Skype en wat denk je van gewoon koffie te komen drinken, we hebben een waanzinnig groot terras.
Dit is het begin van onze reisblog er volgen er meer maar effe geduld.
Groetjes, C & L